Eén plek waar het hele verhaal samenkomt

Margot had een sterk verhaal, maar geen plek waar dat verhaal samenkwam. Potentiële klanten vonden losse flarden op sociale media en haakten af voor ze wisten wat ze precies in huis haalden.

Wie geïnteresseerd was, moest zelf het werk doen: posts naast elkaar leggen, een beeld vormen, en dan pas beslissen of een bericht sturen de moeite waard was. Dat zijn drie stappen te veel. Elke stap daarin is een plek waar iemand afhaakt — en wie afhaakt, komt doorgaans niet terug.

We hebben de site opgebouwd rond één vraag: wat moet iemand voelen in de eerste tien seconden. Alles wat daar niet aan bijdroeg is gesneuveld. Wat overbleef is kort, scherp en leidt in een rechte lijn naar contact.

Dat betekende schrappen. Geen pagina's die er zijn omdat elke site ze heeft, geen menu dat eerst uitgelegd moet worden. In de plaats kwam één route: je landt, je begrijpt het, je neemt contact op. Alles wat die route onderbrak, is eruit gegaan.

Minimalistische esthetiek met veel rust en lucht, zodat het werk zelf de aandacht krijgt. Een typografie-gedreven ontwerp waarin beeld de hoofdrol speelt en niets om aandacht hoeft te vechten.

Witruimte is hier geen decoratie maar een keuze: ze bepaalt wat je als eerste ziet en in welke volgorde de rest volgt. De typografie draagt de toon, het beeld doet de rest. Verder was er niets nodig.

Eén duidelijke plek waar het volledige verhaal staat, snel laadt op elk toestel en zelf aan te passen is zonder ons erbij te halen.

Margot beheert de inhoud zelf. Een nieuw project, een andere tekst, een ander beeld: dat gaat zonder ons, zonder factuur en zonder wachten. De site groeit mee met wat ze doet in plaats van er een momentopname van te blijven.